Opera ma podwójne znaczenie – pierwsze z nich to gmach, w którym wystawia się spektakle operowe; instytucja zajmująca się ich przygotowaniem, wraz z zespołem śpiewaków solistów, chórem, orkiestrą i baletem. Jest to również określenie na gatunek muzyki wokalno-instrumentalnej, opierający się na akcji (libretto), który jest wystawiany na scenie. Opera ma swoje korzenie we wczesnośredniowiecznych dramatach liturgicznych przeplatana dialogami mówionymi i śpiewem z towarzyszeniem instrumentalnym. Poniżej przedstawiamy rekordy z nią związane.

10. Najdłuższe brawa

Najdłużej na świecie oklaskiwany był Placido Domingo. Aplauz dla hiszpańskiego tenora po przedstawieniu „Otella” w 1991 roku trwał godzinę i 20 minut.

9. Czas komponowania

Komponowanie utworów to niełatwa sprawa. Czasem trwa to kilka lub kilkanaście dni, a nierzadko nawet lata. I tak na przykład włosko kompozytor Gioacchino Rossini tworzył „Cyrulika sewilskiego”  przez dwa tygodnie, natomiast Ludwik Van Beethoven pracował nad „Fideliem” 11 lat.

8. Kobieta i opera

Pierwszą operą napisaną przez kobietę była „Uwolnienie Ruggiera”. Skomponowała ją Franceska Caccini w 1625 roku.

7.Najkrótsza opera

Najkrótszą dotychczasową operą na świecie jest „Sands of Time” Petera Reynoldsa z 1993 roku. Spektakl trwa 3 minuty i 34 sekundy.

6. Największa scena

Największa scena operowa na świecie znajduje się w Teatrze Wielkim w Warszawie. Wymiary naszej polskiej sceny to 36,5 m szerokości, 57,6m głębokości i 34,4 m wysokości. Na widowni może zasiąść jednocześnie 1841 osób.

5. Najdłuższa pojedyncza opera

Najdłuższą pojedynczą operą na świecie jest „Życie i czasy Józefa Stalina” Roberta Wilsona z 1973 roku. Trwa ona około 12 godzin. Wysiedzenie tyle czasu w operze to dopiero wyzwanie ….

4. Najdłuższy cykl oper

Najdłuższym cyklem oper na świecie jest „Pierścień Nibelunga” Ryszarda Wagner, który trwa około 14 godzin a z przerwami około 18.

3. Pierwsza po polsku

Pierwszą zachowaną polskojęzyczną operą była „Heca albo polowanie na zająca” z przełomu XVII i XVIII wieku.  Autor nieznany.

2. Enrico Caruso

Enrico Caruso, a właściwie Errico Caruso czyli tzw. „król tenorów” kształcił się na mechanika montującego fontanny i zdroje uliczne, śpiewając w młodości w kościołach.

1. Owacje

Jedna z legend wśród tenorów Luciano Pavarotti po spektaklu „Miłosny eliksir” wychodził przed kurtynę 165 razy po występie w Niemieckiej Operze w Berlinie w 1988 roku. Oklaskiwano go przez godzinę i 7 minut.

źródło: Tygodnik Angora, Nr 11 (1239)